مات ءِ مہر


مات ءِ مہر

من پکر کرتہ من سکیں مزن جگرے آں ، بلے گوں شہید خدا نُور ءِ ماس ءِ دل ءِ درداں دل دُچار کپتوں ۔آئی ءِ پریادان آسن ھم آپ کرت انت۔

منی ارس ھم شتور گپت انت ۔

ماس ءَ گُشت:چہ ھُدا نور ءِ درداں من وتی پس و ماس ءِ نام پراموش کرتگ انت۔ چہ ھُدا نور ءِ درداں ، من لوگ ءَ ڈن رواں ءُ سردیں آپ وتی دل ءِ سرا ریچاں کہ بلکین منی دل آرام بہ گِیپت، بلے منی دل سرد نہ بیت۔

وھدے من دیست گرماگ ءِ موسُم ءُ تیر ماہ ءَ ھُدا نُور تُنّگ ات،آئی ءِ دست بستگ اِت اَنت۔ آپ ئِے وارت نہ کت۔ ھُدا نورءَ یات ءَ آپ چہ منی گُٹّ ءَ جہل نہ روت ءُ تُنّگ ءَ نندان۔ بلے۔۔۔۔۔۔۔

دُراهیں دُنیا ” خدا نورءَ” واب ءَ گندیت .بلے منی دل ءِ بند، ھچ وھد منی واب ءَ نئیت، تا بلکیں منی دل کمیں آرام ءُ سرد بہ بیت۔ آئی ءَ ھر وھد ءَ وت ءَ را پہ من ندٛرءُ کُربان کرت کہ ماس من چون بہ کناں کہ تئی حقّان ادا کت بہ کناں۔

Translated from Persian to Balochi by Nader Baloch

توییتی از – خلیل الله بلوچی – کنشگربلوچ

‏پای دردِ دل مادر ‎« خدانورلجه‌ای » نشستم ، من همیشه فکر می‌کردم از من متحمل تر‌ کسی نیست ، ولی با دیدنش اشکم سرازیر شد ؛ آخه! ناله‌هاش فولاد را ذوب می کرد.

مادرش‌گفت : از داغ خدانور اسم پدر و مادرم رو فراموش کردم و گاهی از شدت داغ جدایی پسرم به حیاط می‌روم و روی قلبم آب سرد می‌ریزم تا قلبم آرام گیرد و سرد شود ولی سرد نمی‌شود !

از روزی‌که دیدم در تابستان و اوج گرمای تیرماه آب جلوی پسر تشنه ام گذاشته بودند ولی خدانور با دستان بسته نمی توانست آب را بنوشد ، آب خوش از گلویم پایین نمی‌رود و بیاد « خدانور » تشنه می افتم که خیلی تشنه بود ولی …

همه‌ی دنیا خواب « خدانور » را می‌بینند ، اماچرا جگر گوشه ام « خدانور » حتی یک شب هم به خوابم نمی‌آید تا شاید اندکی آرام گیرم؟! او همیشه دست و سرم را بوسه می‌زد و می‌گفت : مادر من چکار کنم تا حق تو ادا شود ؟!

Leave a comment

Filed under Write-up

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s